تعداد بازدید: 5019

توصیه به دیگران 0

چهارشنبه 19 آذر 1393-5:11

گزارش ملاقات استاد خوشرو با یک جوان بیمار

افتادگی آموز اگر طالب فیضی

 در اوج شادی و شعف، بیماری و درد از یاد جوان رفته بود و محو صدا و سخن استاد شده بود. تا چندروز بعد هم می گفت هنوز انرژی و روحیه آن ملاقات در او هست.


 مازندنومه؛ سرویس فرهنگی و هنری، علی اصغر الیاسی: بدون شک یکی از مردان بزرگ فرهنگ و هنر مازندران و از موثرترین چهره های موسیقی محلی استان، استاد ابوالحسن خوشروست؛ هنرمندی پرآوازه که خود بخشی از تاریخ هنر مازندران است.

استاد خوشرو با بیش از پنجاه سال فعالیت در عرصه موسیقی، عمر خود را در راه شناساندن فرهنگ و موسیقی مازندران صرف کرده است.

کمتر کسی است که ایشان را نشناسد(حتی در خارج از مرزهای مازندران استاد طرفدار دارد) اما ماجرایی که در پی می آید، تجلیلی است از تواضع و نوعدوستی ایشان.

   جوانی از علاقه مندان استاد خوشرو مدتی است به جهت افتادن از ساختمان، دچار شکستگی شدید در قسمت های مختلف بدن شد. او پس از چندین بار عمل جراحی و قرارگرفتن در بستر بیماری دچار افسردگی و تالمات روحی شده است.

با مشاوره نزدیکان، تماسی با استاد خوشرو گرفته شد و از طرف بیمار تقاضای دیدار مطرح که با استقبال گرم استاد مواجه شد.

در یکی از روزهای آذرماه امسال، استاد بدون آشنایی قبلی و شناخت از جوان بیمار، در کمال تواضع و فروتنی از قائم شهر به ساری آمد و بر بالین جوان حاضر شد. جمعی از علاقه مندان استاد نیز حاضر بودند.

استاد موسیقی مازندران بسیار مهربان، صمیمی، متواضع و با رویی خوش به دلداری بیمار می پردازند و با شوخ طبعی و لبی خندان و چهره ای صمیمی، آن جوان مصدوم را به صبر و شکیبایی دعوت کردند.

ایشان یادآوری نمودند که این بیماری چیز مهمی نیست و نزد انسان عاشق خداوند و طالب کمال، هر چه پیش آید، خیر است.

در ادامه استاد خوشرو از حافظ، سعدی، فردوسی و استادان موسیقی مازندران گفتند و نیز از مشتی پروری، هژبر سلطان و اکبر پهلوان حکایت های جالبی تعریف کردند.

  سپس از زندگی و دوران جوانی خود مطالب شیرین و خاطراتی شنیدنی تعریف کردند.

  در پایان ملاقات هم استاد با اجرای زیبایی، جوان و جمع حاضر را از مهارت هایی موسیقیایی خود بهره مند ساختند.

در این دیدار، جوان بیمار اشک بر چشمانش حلقه زد و از حضور و هنرنمایی استاد بسیار خوشحال شد و روحیه گرفت.

 در اوج شادی و شعف، بیماری و درد از یادش رفته بود و محو صدا و سخن استاد شده بود. تا چندروز بعد هم می گفت هنوز انرژی و روحیه آن ملاقات در او هست.

می گفت: روحیه عجیبی گرفتم که چند روان شناس و مشاور هم نمی توانستند این تاثیرگذاری روحی و روانی را در من ایجاد کنند.

از پوریای ولی شنیده بودیم که: افتادگی آموز اگر طالب فیضی / هرگز نخورد آب، زمینی که بلند است

  از سعدی هم خواندیم که: تو آنگه شوی پیش مردم عزیز / که مر خویش را نگیری به چیز

هفتمین نصیحت لقمان حکیم را به فرزند خود درباره رعایت تواضع و فروتنی نیز خوانده بودیم، اما مصداق عینی اشعار و حکایات بزرگان فرهنگ و ادب ایران زمین را در آن روز دل انگیز پاییزی در رفتار متواضعانه استاد خوشرو مشاهده کردیم.

از استاد سپاسگزاریم و برماست که قدرشناس فرهنگ و ادب و مشاهیر مازندران باشیم و به آنان افتخار کنیم که اعتبار ما هستند.

 فروتنی است دلیل رسیدگان کمال / که چون سوار به منزل رسد پیاده شود

 


  • حشمت الله سمیعیپاسخ به این دیدگاه 2 0
    يکشنبه 23 آذر 1393-8:40

    استاد ابوالحسن خشرو بی بدیل ترین کسی ست که در خوزه موسیقی آوازی و پژوهش در موسیقی کار فراوان کرده و البته رنج بیشمار دیده است .
    چه کسی ممکن است *نرگس جار* استاد را فراموش کند در حالی که در همین اجرا *هوژبرخوابی* را در حماسی ترین حالت ممکن به گوش ما رساند.
    *افتاب ته * رفیق روزهای ما و *استاره سو *همدم شبهای ما بوده و هست *مشتی پلوری* کماکان در اکثر کنسرتهای استاد بازخوانی می شود و علاقمندی طرفدارانش به * حسین خان * و اجرای پرطراوت این آهنگ هر شنده ای را سرمست می آورد. در کمتر سوگواره می توان رفت و * نرم نرم وارش* استاد را به جان دل گوش نکرد همانی که برای اول بار در سوگ کوهنورد بنام سوادکوهی سیاوش یزدانی زمزمه کرد و در دلها جاودانه شد. اگر از یکان یکان اجراها و ظبط شده های استاد بگویم در این مقال نمی گنجد و باید در مقاله ای حق سخن گفته شود اما روی دیگر بزرگی استاد در روحیه مردمی و مهربانانه ایشان است که در اوج توانایی در حوزه موسیقی افتاده ترین کسی است که من دیده ام امید که روش و منش ایشان الگویی برای جوانانی شود که می خواهند خشرو شوند
    سلامتی ایشان آرزوی ماست.

    • مریم رزاقی پاسخ به این دیدگاه 4 0
      پنجشنبه 20 آذر 1393-18:40

      استاد ابوالحسن خوشرو ، بیش از آنکه هنرمندی بزرگ باشد اسطوره اخلاق و منش انسانی است سالها سکوت و لبخند از این مرد آزاده به ما آموخته است که همیشه نباید با فریاد صدایمان را به گوش دیگران برسانیم . اگر گوش شنوایی باشید همین سکوت را می شنود...

      • پنجشنبه 20 آذر 1393-17:51

        استاد یکی از نوابغ موسیقی و فرهنگ مازندران هستند خیلی ارادت داریم اقا این کار هم نشان از روح بلند وبی الایش اوست

        • علی محمدیپاسخ به این دیدگاه 5 0
          چهارشنبه 19 آذر 1393-18:52

          ممنون از آقای الیاسی با ارائه مطلب زیبای فوق در جهت قدرشناسی از بزرگان مازندران

          • چهارشنبه 19 آذر 1393-11:42

            ايشان با اين كار شعور اجتماعي و درك استادي شان را به اثبات رساندند .

            • مصطفي نوريپاسخ به این دیدگاه 5 0
              چهارشنبه 19 آذر 1393-10:57

              استاد ابوالحسن خوشرو به خاطر تلاش ارزنده اي كه در بازشناسي هويت فرهنگي و تاريخي مازندرانيها داشت و دارد حق بزرگي به گردن ما دارد. دريغ كه قدر نمي دانيم. اما مرداني همچون او قضاوت را به تاريخ مي سپارند. تاريخ نشان خواهد داد آنچه كه استاد خوشرو براي پاسداشت فرهنگ مازندران انجام داد، كاري بس سترگ بود. سالهاست كه افتخار آشنايي با ايشان را دارم و همواره منظومه هاي تاريخي استاد الهام بخش راه ماست.

              • رامین عسکریپاسخ به این دیدگاه 3 0
                پنجشنبه 20 آذر 1393-10:51

                استاد برای ما برکت و برای فرزندان و ایندگان ما چراغ هدایت در زمینه ی موسیقی ونجوای مادرانه و همچنین نهایت معرفت اجتمایی هستند وخواهند بود


              ©2013 APG.ir