تعداد بازدید: 216

توصیه به دیگران 0

دوشنبه 26 تير 1396-10:30

هیاهو برای هیچ

این روزها باید مدام فضای تاریک دهه ۸۰ و انزوای اصلاح طلبان در سپهر سیاسی کشور را به یادآوریم و بدانیم که اختلافاتی هم چون حمله به دکتر عارف، کشور را به خطر  می‌اندازد. به یاد آوریم که احیای این جریان هزینه‌های بسیاری بر ملت و کشور وارد آورد.


مازندنومه؛ سرویس سیاسی، سعید اسماعیل‌پور، دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، متولد عباس آباد:

🔹اول

هفته گذشته دکتر محمدرضا عارف، رئیس شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان طی صحبت‌هایی به نقش ویژه اصلاح طلبان در رای آوری دکتر روحانی در انتخابات اخیر اشاره و تاکید کرد که روحانی در انتخاب و چینش وزرای کابینه دولت دوازدهم از اصلاح طلبان و همچنین فراکسیون امید مشورت بگیرد.

🔸دوم

پس از سخنان دکتر عارف، برخی سایت‌های حامی دولت از جمله خبرگزاری‌های "انتخاب" و "تیک" با هجمه‌ای ناباورانه و با توسل بر ادبیاتی موهن، حسابی از خجالت رئیس فراکسیون امید در مجلس در آمدند! در مقاله‌ای که علیه دکتر عارف در این خبرگزاری‌ها منتشر شده‌است، با استناد به مواردی غیر اخلاقی، انتقادات تندی علیه عارف مطرح و وی را به سهم‌خواهی از دولت منتخب متهم کردند.

🔹سوم

نگارنده مقاله منتشره از سوی سایت انتخاب مدعی شده که عارف نقشی در انتخاب دکتر روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ نداشته است! این درحالی‌ است که همگان می‌دانند که دکتر روحانی در شرایط معمول رایی به مراتب کمتر از سایر کاندیداهای حاضر در سال ۹۲ داشته و عواملی همچون رد صلاحیت مرحوم آیت الله هاشمی، حمایت جبهه اصلاحات به رهبری سید محمد خاتمی و نهایتا انصراف دکتر عارف، زمینه‌ی لازم برای انتخاب دکتر روحانی را فراهم نمود.

🔸چهارم

با مروری بر آنچه دکتر عارف در جلسه شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان در خصوص ترکیب دولت آتی بر زبان راند، در می‌یابیم که عارف نه تنها مسئله‌ای پیچیده و ناهنجاری را مطرح نکرده، به موارد مهم و مطالبات اصلاح طلبان از دولت آینده اشاره کرده است.

همان طور که بر همگان روشن است، نامزد قطعی و نهایی جبهه اصلاحات برای انتخابات دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، با اکثریت قاطع آرای شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان، دکتر روحانی بوده و پس از آن اصلاح طلبان وظیفه اصلی راهبری ستادهای دکتر روحانی در سراسر کشور را برعهده گرفتند.

الحق و والانصاف اصلاح‌طلبان در این مسیر با همه توان به میدان آمدند و هرآنچه در چنته داشتند برای استمرار امید و تدبیر در کشور به کار بستند. این در حالی بود که بسیاری از نزدیکان دکتر روحانی که هر کدام در دولت یازدهم چندین پست مهم و کلیدی را اشغال کرده بودند، در ایام انتخابات کوچکترین تحرک و فعالیتی در دفاع از دولت مظلوم یازدهم نکردند، کسی چه می‌داند، شاید این‌بار بادسنج این افراد خوب کار نکرده بود و جهت وزش باد را به درستی تشخیص ندادند!!

🔹پنجم

در همه کشورهایی که انتخاباتی با حضور نمایندگان احزاب یا جبهه ها برگزار می شود، شخص پیروز متعهد است تا مجری سیاست‌های مورد تایید حزب و یا جبهه‌ای باشد که به نمایندگی از آن برخاسته و منتخب مردم شده است. البته در این میان نباید از شم سیاسیِ قویِ دکتر روحانی و سخنرانی‌های تاثیرگذارش در بحبوبه انتخابات دوازدهم ریاست جمهوری غافل شد.
ولیکن با در نظر داشتن همه موارد، امری بسیار بدیهی است که دکتر روحانی که با تلاش و حضور گسترده نیروهای اصلاح‌طلب و دانشجویان، در میانه میدان انتخابات با رایی چشم‌گیر و معنادار به پیروزی رسید، حداقل در چینش اعضای کابینه دولت آینده با اصلاح طلبان صلاح و مشورت کند. شاید این کمترین حق اصلاح‌طلبان پس از تحمل انواع و اقسام اهانت‌ها از سوی دلواپسان بخاطر حمایت از روحانی و دفاع از برجام بوده باشد.

🔸ششم

تعجب آور است که سایت وزین و موفقی همچون انتخاب، با ادبیاتی دور از انتظار و با استناد به مواردی سطحی و غیراخلاقی در صدد تخریب چهره دکتر عارف برآید. از همه جالبتر استفاده از سخنان حسام الدین آشنا مشاور حسن روحانی، برای حمله به عارف بود! 

آشنا هفته های اخیر اخیر با توئیت‌هایش در خصوص مسائل مختلف بارها خبرساز شده و گاه از سوی کاربران فضای مجازی به شدت مورد حمله و شماتت قرار گرفته است‌.

رصد تحرکات اخیر حسام الدین آشنا این ظن را تقویت می‌کند که وی به صورت آرام در صدد ایجاد اختلاف بین اصلاح طلبان و دکتر روحانی است. از این رو اصلاح طلبان و دانشجویان بایستی بسیار هوشیار باشند تا با ایجاد اختلافات درونی تیشه به ریشه اصلاحات نزنند.

🔹هفتم

این روزها باید مدام فضای تاریک دهه ۸۰ و انزوای اصلاح طلبان در سپهر سیاسی کشور را به یادآوریم و بدانیم که اختلافاتی از این دست، کشور را به خطر  می‌اندازد. به یاد آوریم که احیای این جریان هزینه‌های بسیاری بر ملت و کشور وارد آورد.

این روزها به شدت یادآور روزهای اوج اصلاحات در اواخر دهه هفتاد است که همگی در باد پیروزیهای پی در پی در انتخابات‌ها خوابیدند، اما شد آنچه نباید می‌شد. باید به هوش باشیم.



    ©2013 APG.ir